سیاست حمایت از تولید ملی در نهج البلاغه
سیاست حمایت از تولید ملی مجموعه اقدماتى است كه دولتها براى پشتیبانى از روند تولید انجام مىدهند اجرای این سیاست به چند فعالیت ضرورى وابسته است:
1- تشویق به تولید: قرآن كریم نیز دعوت به تولید مىكند و به سعى و تلاش تأكید مىورزد و اعلام مىكند كه انسان نتیجه تلاش و سعى خود را خود هدر مىدهد و بزرگان دین نیز به روش قرآن روى تولید تأكید مىورزند و به آن اهمیت ویژهاى مىدهند و امام على علیهالسلام نیز همگان را به كار و تولید فرا مىخواند و مىفرماید:لا یدرك الحق الا بالجد حق جز در سایه (1) كوشش فرا چنگ نیاید و نیز مىفرماید:
والحرفة مع العفة خیر من الغنى مع الفجور (2)
پیشه ورى با پارسائى به از توانگرى آلوده به گناه و یا:لا یعدم الصبور الظفر و ان طال به الزمان، مرد شكیبا پیروزى را از دست ندهد هر چند روزگارانى سخت بر او بگذرد. (3)
امام على علیهالسلام تنها امت را به این كار فرا نمىخواند بلكه از كار گزارانش مىخواهد تا از این شیوه پیروى كنند و به مالك اشتر مىفرماید:
ولیكن نظرك فى عمارة الارض أبلغ من نظرك فى استجلاب الخراج .
ولى باید بیش از تحصیل خراج در اندیشه آبادانى زمین باشى
پس باید به تولید اولویت داد و دولت اسلامى موظف است پیش از آنكه مالیاتى را بر تولید كنندگان مقرر دارد زمینهها و منابع تولید را فراهم آورد زیرا مالیات خواستن پیش از آبادانى زمین كشور را ویران مىكند و مردم را از پاى در مىآورد و هر دولتى چنین كند عمر پایدارى نخواهد داشت.